وَ بَشِّرِ الصّابِرينَ ، الَّذينَ اذا اصابَتْهُمْ مُصيبَةٌ قالُوا انّا لِلهِ وَانّا الَيْهِ راجِعُونَ
« 1 » صابرين كسانى هستند كه وقتى مصيبتى يا بلايى يا مشكلى برايشان پيش مىآيد ، با صبر مىگويند در عالم هستى بايد چنين باشد و ما بايد از اين استفاده كنيم ؛ و قرآن به آنها پاداش مىدهد ؛ پاداش آن را قرآن ذكر كرده است :
اولئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَواتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ رَحْمَةٌ وَ اولئِكَ هُمُ المُهْتَدُونَ
« 2 » بر نمازگزار خدا صلوات فرستاده ؛ همينطور بر پيغمبر ، خدا صلوات فرستاده است ؛ ولى اينجا مىفرمايد : درود خدا بر اينها و دست عنايت خدا روى سر اينهاست . صابر با عنايت خدا پيش مىرود و با لطف خاص خدا به كمال مىرسد . بعد هم قرآن شريف بيش از صد آيه راجع به صبر و اينكه اگر بخواهى به مقصود برسى ، بايد صبر پيشه كنى و نمىشود كسى بدون صبر به مطلوب برسد ، دارد .
آيهاى است در قرآن كه براى افراد صابر خيلى با ارزش است و براى افرادى كه صبر نداشته باشند ، ترغيب و تحريص است و باعث مىشود كه آنها صبر پيدا كنند . قرآن مىفرمايد :
انَّما يُوَفَّي الصّابِروُنَ اجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسابٍ
« 3 » يعنى اگر كسى نماز بخواند ، پاداش مخصوصى دارد و اگر روزه بگيرد ، پاداش محدودى دارد و اگر مكه برود يا جهاد كند يا صدقه بدهد و بالاخره هر كار خيرى حدى دارد و پاداش معينى هم دارد ، به غير از جزاى صابر كه به غير حساب به او پاداش مىدهند . خدا غيرمتناهى است و پاداش صابر هم غيرمتناهى است و اين پاداش نزد اهل دل معناى خاصى دارد و آن اين است
هامش
( 1 ) - بقره / 156 .
( 2 ) - بقره / 157 .
( 3 ) - زمر / 10 .