در جستجوى گمشده
بحث ما درباره فايدهء پنجم دعاست كه فوقالعاده مهم است و دوش به دوش ديگر فوايد دعاست .
انسان بالفطره خداياب و خداجوست و اين خداجويى و خدايابى در عمق جانش نهفته است . همهء انسانها در گرفتارى و بنبستها ، خداياب مىشوند .
هر انسانى در عمق جانش ، درصدد گمشدهء خود است و گمشدهء او خداست . هر بىسواد ، به طور ناخودآگاه درصدد پيدا كردن آن گمشده است . بسيارى از مردم مخصوصاً افرادى كه ضد خدا هستند ، يا افرادى كه دنيا چشم و گوش آنها را پركرده است و بر دل آنها مسلط شده است ، خيال مىكنند كه گمشدهء آنها دنياست ؛ لذا صددرصد در طلب دنيا مىكوشند . مثلًا يك جوان تصور مىكند كه گمشدهء او يك همسر است و در تشكيل خانواده مىكوشد .
اگر مرد است ، زن مىگيرد و اگر دختر است ، شوهر مىكند و تشكيل خانواده مىدهد . اما وقتى كه از اين نظر ارضاء شد و رسيد به آنجا كه