« مهر پاكان در ميان جان نشان * دل مده الّا به مهر دلخوشان
دست زن در ذيل صاحب دولتى * تا ز افضالش بيابى رفعتى
صحبت صالح تو را صالح كند * صحبت طالح تو را طالح كند » « 1 »
براى مردان خدا ، هيچ لذتى بالاتر از همنشينى و دوستى با پاكان و صالحان ، نيست . دوستى بامؤمنين براى تسريع در امور اجتماعى مفيد و كارساز و براى سعادت و نجات آخرت ، لازم است . اما ، معاشرت و مشاورت با بى ايمانان و آنان كه داراى سوابق نيكو نيستند ، براى فعاليتهاى اجتماعى و امور اخروى زيبانبار است .
مولاى متقيان ( عليه السلام ) مى فرمايند : « بپرهيزيد از همنشينى با بدان ، زيرا همنشينى و مصاحبت با آنان موجب هلاكت مىشود . بر شما است كه از مصاحبت اشرار دورى گزينيد ، چون آنها در حكم آتشند و نزديكى به آنها سبب سوختن است . »
« اى فغان از يار ناجنس اى فغان * همنشينى نيك جوئيد اى مهان »
مجالست و مصاحبت با اولياء خدا ، حضور در بارگاه قدس ربوبى است ، چه مردان الهى مظهر اسماء و صفات خداى تعالى هستند و دلهايشان عرش خداوند است كه :
« قلبُ المؤمنِ عَرشُ الرَحمان »
رازدارى
اين فراز از دستورالعمل مبارك امام ( عليه السلام ) علاوه بر آداب مؤانست و معاونت ، شامل اهميت رازدارى و كتمان اسرار و اطلاعات ،
هامش
( 1 ) - مثنوى