نرمش و قاطعيت فرماندهان
امام ( ع ) مى فرمايد :
« و الرفْق بِالرَّعيةِ وَ التَّأنّى و حُسنِ المعاشِرة مَعَ لينٍ فى غَير ضَعْف وَ شِدَّةٍ فى غَير عُنف » و بدان كه رهائى و رستگارى تو در حفظ خون مردم و خوددارى از آزار دوستان خدا و دوستى با مردم است ؛ و ( همچنين ) در درنگ و خوش رفتارى همراه با نرمى ( اما ) بدون ضعف ، و همراه با سختگيرى ( ولى ) بدون درشتى و تندى .
در مورد « حفظ خون مردم » و « آزار نرسانيدن به دوستان خدا » سخن گفتيم . در اينجا به قسمت ديگر اين گفتار الهى مى پردازيم .
از سخنان امام ( ع ) استفاده مىشود كه « فرمانده » بايد :
1 ضمن رعايت نرمش و خوشرفتارى در برخورد با زيردستان ، رفتارش بگونه اى باشد كه موقعيتش و به طور كلى ، نهاد فرماندهى تضعيف نشود .
2 سختگير و « قاطع » باشد و جريان امور را كاملًا پيگيرى كند ، ولى به مرز استبداد و زورگوئى نرسد .
دو اصل ياد شده از مهمترين اصول فرماندهى است و بايد مورد توجه و عمل فرماندهان عزيز قرار گيرد . البته ، با اندك توجهى آشكار مىشود كه اين دو اصل ريشه در بسيارى از آداب و اخلاق اسلامى و تدبير و لياقت فردى دارد .