زليخا نجات داد ؟ گفت خدا . چه كسى تو را از دست زنهاى مبتذل آن جلسه نجات داد ؟ گفت خدا . گفت اگر همه جا خدا ! چرا اينجا به آن مرد گفتى : « اذكرنى عند ربك » چرا نگفتى خدا ؟ متوجه شد كه بى جا كرده است . متوجه شد كه ترك اولايى از او سر زده است . معلوم است كه ترك اولىها پيغمبر را مىگيرد ، لذا قرآن مىفرمايد : « فلبث في السجن بضع سنين » براى خاطر اين جمله بيجايش هفت سال در زندان ماند . اين آيه به ما چه مىگويد ؟ اين آيه علاوه بر اينكه يك نكته اخلاى دارد كه حساب خواص از غير خواص و عوام و ماها متفاوت است . بايد خيلى متوجه خود باشيم . ممكن است يك نگاه به نامحرم ما را به بذبختى بكشاند كه اگر ده تا از آن نگاهها را جوانان مبتذل عامى بكنند به بدبختى ما نباشد . در روايات مىخوانيم كه اگر كسى يك شوخى با يك زن نامحرمى بكند ، صد سال بايد در جهنم زندان باشد البته اگر بدون توبه از دنبا برود . من خيال مىكنم براى همه نباشد ، حساب خواص ، غير از حساب عوام است . اين آيه مىفرمايد كه ممكن است مردم متوسط به ديگران بشوند و مانعى هم نداشته باشد . اما مثل حضرت يوسف كه بايد توحيد در ربوبيت رسوخ در دل او كرده باشد مجسمه توحيد در ربوبيت باشد نبايد بگويد « واذكرني عند ربك » بايد دائم التوجه باشد
اخلاق در توحيد (فارسى) — صفحة 71
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٧١