نمى شود . همچنين در روايات زيادى مى خوانيم دعاى ملتى كه فاقد امر به معروف و نهى از منكر هستند مستجاب نمى شود .
اين امر در خانه نيز صادق است . يعنى در خانه اى كه امر به معروف و نهى از منكر نباشد هر چه خدا را صدا بزنند دعايشان بالا نمى رود . شهرى كه امر به معروف و نهى از منكر در آن نباشد ، اگر چه مجالس عالى مانند دعاى كميل و توسل در آن بر پا گردد ، ليكن دعايش بالا نخواهد رفت .
به حضرت شعيب خطاب شد : صد هزار نفر از قومت را كه چهل هزار نفر آنها بد و شصت هزار نفرشان خوب هستند ، هلاك مى كنم . حضرت شعيب گفت : خدايا بدها به جزاى عملشان مى رسند ، اما خوبها چرا ؟ خطاب شد . زيرا بدها بدى كرده و گناه مى كنند و در مقابل ايشان خوبها ساكت و بى تفاوتند .
ضرورت وجود استدلال و ادب در امر به معروف و نهى از منكر
البته لازم به تذكر است كه در امر به معروف و نهى از منكر بايد سنجيده كار كرده و سخن گفت . يعنى بايد با مردم مخصوصاً جوانان مؤدبانه و با استدلال برخورد نمود . زيرا ممكن است بر اثر يك حركت نسنجيده به جاى اينكه فردى اصلاح شود ، فاسدتر گردد .
به عنوان مثال فرد دانشمندى بود كه بتدريج تبديل به انسانى گمراه گرديد ، بطورى كه كارش به جايى رسيد كه در ضمن بيان مطالبى به امام صادق عليه السلام جسارت نموده و در طول انقلاب اسلامى نيز به دليل اعمال خويش محكوم به اعدام شد . سرنوشت اين فرد جاى بسى تعجب دارد ، زيرا پدر او مردى مقدس بود كه با منبر و محراب ، سر و كار داشته و مادرش نيز زنى با عفت بود . در ريشه يا بى اعمال ، اين فرد به سرسختيهايى در برخورد پدر با او مى رسيم .