و براى امام سجاد عليه السلام نيز شترى بى جهاز و روپوش آوردند . لازم به توضيح است كه كجاوه بى روپوش علامت ذلت بوده و همچنين سوارى بر روى شتر بى جهاز براى انسان سالم كارى دشوار است ، چه رسد به امام سجاد عليه السلام كه با حال بيمار بر روى شتر نشسته بودند .
روز يازدهم با روضه امام سجاد عليه السلام گريه كنيد . انشاءالله با اشكها و ناله هاى شما آتش جنگ تحميلى نفع مسلمين خاموش شود . همچنين اميد است حضرت زهرا عليهاسلام در اين جلسات باشند تا با عرض عذرخواهى از محضر ايشان سادات و بخصوص خانمهاى آنها كه عاطفه ى بيشترى دارند به مصيبت حضرت سجاد بپردازيم . امام سجاد به زمين افتادند . دوباره آقا را سورا شتر كرده ، ولى باز ايشان از آن بالا بر زمين افتادند . به راستى خدا نكند كه آدمى قسى بشود . دشمن با ديدن اين صحنه مى توانست امام سجاد را نيز در كجاوه بى روپوش و در كنار عمه اش بنشاند ، تا شايد از ايشان پرستارى شود . اما وقتى ديدند آقا قادر به سوار شدند بر شتر نمى باشند غل جامعه آوردند . اين وسيله غل عجيبى است كه تمامى بدن را فرا مى گيرد . يعنى آهن از گردن شروع مىشود و سپس دستها و پاها را مى بندند . غل را به گردن آقا گذاشته و پاهاى ايشان را به شكلى به شتر بستند كه وقتى حيوان بلند شد و ايستاد غل ها بر پيكر آقا نهايت فشار را آورد ، بطورى كه وقتى روز دوازدهم به كوفه رسيدند و غل را تكان دادند ، خون از گردن آقا سرازير شده و اين علامت تا آخر عمر با ايشان بود .
آغاز مبارزه زينب سلام الله عليها پس از عاشورا
پس از اينكه امام سجاد عليه السلام را با آن وضع سوار شتر كردند نوبت به حضرت زينب سلام الله عليها رسيد حال نامحرم آمده تا زينب