براى كسى كارى انجام مى دهيد حتى به نزديكترين افراد خود نگوييد . زيرا اگر خداى نكرده آن فرد كوچك شده و ذرهاى از آبرويش به خطر بيفتد ديگر نه تنها ثواب هفتاد حج و عمره را نمى بريد ، بلكه گناهى نيز مرتكب خواهيد شد . گناهى كه در حد كفر و جنگ با خداى بزرگ مى باشد .
ريا ، گناهى بزرگ
شرط دوم در خدمت به مسلمان اينست كه در انجام كار ريا و تظاهر در كار نباشد . اگر گرهى از كار كسى گشوديد ، اما آن را به رخ وى كشيده و يا براى مطرح شدن در جامعه آن را بيان كرديد ، كار شما نه تنها ارزشى نداشته ، بلكه مرتكب گناه شده ايد . چنانچه قرآن شريف مى فرمايد : تو نا مسلمانى و واى بر و نامسلمان . به عبارت ديگر گره گشودن از كار افراد بالاترين عبادات بوده ، بطورى كه امام حسن عليه السلام فرموده اند از يك سال اعتكاف د مسجد و از روزه گرفتن و عبادت شبانه روزى بالاتر است . اما اگر رنگ ريا و تظاهر بگيرد ، ارزشى نداشته و به گناهى بزرگ و در حد كفر تبديل مىشود . دو شرط فوق الذكر را قرآن شريف در يك آيه بيان كرده و مى فرمايد :
« يا ايُّهَا الّذينَ امَنوا لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنّ وَ اْلَاذيكَالّذييُنْفِقُ مالَهُ رئاءَ النّاس وَ لا يُؤْمِنُ بِاللهِ وَ الْيَوْمِ اْلاخِرِ » ( بقره / ) وقتى صدقه مى دهيد و يا خدمتى به كسى مى كنيد ، بر وى منت نگذاشته و اذيتش نكنيد . همچنين وقتى يك كار اجتماعى يا خدمتى انجام مى دهيد ، مواظب باشيد تا ريا شما را فرا نگيرد . سپس مى فرمايد : اگر منت گذاشته يا ريا به خرج داديد ، مرتكب گناهى در سر حد كفر شده ايد و در اين صورت فاقد ايمان به خدا و روز جزا هستيد .
« وَ لا يُؤْمِنْ بِاللهِ وَ الْيَوْمِ اْلاخِرِ » ( بقره / )
متأسفانه همواره ريا و تكبر كه وسوسه شيطان مى باشد ، ثواب بزرگى