درباره ى زهير مى گويند كه به خيمه آمده و مى گويد . چگونه ما اينجا بنشينيم در حالى كه صداى العطش كودكان بلند است . چگونه مىشود ، صبر كرد در حالى كه فرزندان اهلبيت پيامبر ( ص ) تشن باشند .
جمله اى نيز از عبدالله بن الحسين زمانى كه روى بدن پاره پاره ، عمويش افتاده بود نقل مى كنند كه مى گويد : عمو جان بلند شو به خيمه گاه برويم . ما قول مى دهيم كه ديگر العطش ، العطش نگوييم . گويى براى امام حسين عليه السلام تحمل ضربات تيرها و شمشيرها آسان تر از شنيدن صداى العطش كودكان مى باشد . ايشان آن هنگام كه در مقابل لشگر دشمن قرار مى گيرد به آنان مى فرمايد اگر به سخنان من گوش نمى دهيد ، به صداى العطش العطش كودكان كه از درون خيمه ها بلند است گوش فرا دهيد .
بسوى حق (فارسى) — صفحة 121
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٢١