گناه مىشود . آن نور اينها را به مستحبّات وامىدارد . بلكه از مستحبّات لذّتى مىبرد كه هيچ چيز در مقابلش نمىتواند قد علم كند قرآن شريف مىفرمايد : اينها افرادى هستند كه در دل شب بلند مىشوند . پشت به رختخواب ، نماز شب مىخوانند . اينها افرادى هستند كه به فقرا و ضعفا رسيدگى
مىكنند . مىفرمايد كه يك حالى براى اينها هست و براى نماز شبشان ، براى انفاقشان ، به اندازهاى لذّت مىبرند كه هيچ كس نمىتواند اين لذّت را درك كند جز اينكه به آن برسد :
( تَتَجافيجُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفاً وَ طَمَعاً وَ مِمّا رَزَقْناهُمْ يَنْفِقُونَ - فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ ما اخْفِيلَهُمْ مِن قُرَّة اعْيُنٍ جَزآءً بِما كانُوا يَعْمَلُونَ )
« 1 » ظاهرش اين است كه در همين دنيا اين پاداش را مىگيرند . در همين دنيا لذّت مىبرند . وقتى كه براى نماز شبش « الله اكبر » مىگويد ، به قدرى لذت مىبرد مثل اينكه خدا خير دنيا و آخرت را به او داده است . اگر به دنيا رسيد حاضر است ايثار كند ؛ و از اينكه ديگران به نعمت مىرسند ، لذّت مىبرد :
( وَ يُؤْثِرُونَ عَليانْفُسِهِمْ وَ لَوْ كانَ بِهِمْ خَصَاصَة ) « 2 » معنايش اين است كه اينها ايثار مىكنند ؛ به ديگران مىدهند بخورند و استفاده كنند ولو اينكه خودشان احتياج داشته باشند . شأن نزول اين آيه را به جايى درباره اميرالمؤمنين عليه السلام و جايى درباره مقداد و در جاى ديگر درباره ابوايّوب انصارى گفتهاند . همه اينها ممكن است درست باشد . زيرا همه اينها اينطور بودند .
هامش
( 1 ) . سوره ى سجده ، آيات 16 و 17 . ترجمه : « ( شبها ) پهلو از بستر حركت دهند ( و در دل شب ) با بيم و اميد خداى خود را بخوانند و از آنچه روزى آنها كرديم ، انفاق كنند . هيچ كس نمىداند كه به پاداش نيكوكارىاش چه چيز از ( نعمتها و لذّتهاى بىنهايت ) كه روشن بخش ( دل و ) ديده است ، براى او ذخيره شده است .
( 2 ) . سوره ى حشر ، آيه ى 9 .