به كارهاى بى جا ، از بين نرود ! همه و همه ، پيرمردها ، پيرزنها ، مواظب عمر باشيد .
انسان ممكن است به يك روز بتواند سعادت دنيا و آخرت را براى خود تأمين كند . غفلت از عمر و از اين نعمت بزرگ ، انسان را به سقوط مىكشاند ؛ و به قول قرآن شريف ، به سر حدّ حيوانيّت مىرسد . بلكه پستتر از حيوان .
3 - غفلت از استعدادها
غفلت سوم ، كه قرآن روى آن پافشارى دارد ، غفلت از استعدادهايى است كه انسان دارد . اين انسان ، موجود عجيبى است . از نظر قرآن اين انسان « امين الله » هست ؛ و اين امين خدا ، اين استعدادها را مىتواند مصرف كند و با اين استعدادها به مقام والائى برسد اما متأسفانه از استعدادهاى خود استفاده نمىكند . در آيه امانت مىفرمايد :
( انّا عَرَضْنَا الْأمانَة عَلَيالسَّمواتِ وَ الْارْضِ وَ الْجِبالِ فَابَيْنَ انْ يَحْمِلْنَها وَ اشْفَقْنَ مِنْها وَ حَمَلَها الأِنْسانُ انَّهُ كانَ ظَلُوماً جَهُولًا ) « 1 »
هامش
( 1 ) . سوره ى احزاب ، آيه ى 72 . ترجمه : « به درستيكه ما ( بار ) امانت را بر آسمانها و زمين و كوهها عَرضه كرديم و آنها از حمل آن سرباز زدند و از آن ترسيدند ( كه مبادا نتوانند اين بار را به منزل برسانند ) و انسان ( از آنجا كه توانائى حمل آن را در خود مىديد ) آن را پذيرفت . تحقيقاً او ( در اثر كوتاهى در اداى اين امانت الهى ) بسيار ( به خود ) ظلم كرده و جهالت و نادانى ( خود را اثبات ) نموده است » .