اى كاش مىدانستيم كه عالم آخرت عالم حيات است ! همه چيزش حرف مىزند ؛ مار و عقرب در جهنم حرف مىزنند ؛ سرزنش مىكنند ؛ آتش جهنّمش حرف مىزند ، سرزنش مىكند ؛ ميوه و قصر و تخت و آب و نعمتهاى بهشت با انسان حرف مىزنند ؛ و تسلى مىدهند ؛ و خوشحال مىكنند .
لذا در روز قيامت ، علاوه بر اينكه روحش شعور دارد ، تمام اعضا و جوارحش شعور دارند ؛ حرف مىزنند ؛ هم حرف مىزنند و هم حرف مىشنوند . آيات فراوانى در اين باره هست . از جمله اين آيه :
( حَتّياذا ما جاءوُها شَهِدَ عَلَيْهِمْ سَمْعُهُمْ وَ ابْصارُهُمْ وَ جُلُودُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلوُنَ - وَ قالُوا لِجُلُودِهِمْ لِمَ شَهِدْتُمْ عَلَيْنا قالُوا انْطَقَنَا اللهُ الَّذيانْطَقَ كُلَّ شَىءٍ وَ هُوَ خَلَقَكُمْ اوَّلَ مَرَّة وَ الَيْهِ تُرْجَعُونَ )
« 1 » پناه بر خدا از آن روزِ رسوائى ! مىفرمايد : مىآيند در صف محشر ؛ چشم آنان عليه آنان شهادت مىدهد كه چشم چرانى كرده يا فيلمهاى
هامش
( 1 ) . سوره ى فصّلت ، آيات 20 و 21 . ترجمه : « تا آنگاه كه همه ى ( دشمنان خدا ) به دوزخ درآيند ، گوش و چشم و پوستشان عليه آنها گواهى دهند . اينان به پوست ( و ساير اعضاء ) مىگويند كه چرا عليه ما شهادت داديد ؟ گويند : آن خدائى كه همه چيز را به نطق آورد ما را نيز گويا كرد آن ( خدائى ) كه شما را اول بار آفريد و به سوى او باز مىگرديد » .