از دست و زبان كه برآيد كز عهده شكرش به درآيد ؟
( اعْمَلُوا الَ داوُدَ شُكْراً وَ قَليلٌ مِنْ عِباديالشَّكُورُ ) « 1 » كم پيدا مىشود كسى كه بتواند شكر خدا كند . ما فقر محضيم . يك آن خدا اين هوا را به ما ندهد ، و يا به قول قرآن شريف ، يك روز آب پايين برود ، و بالاخره نعمتهايى كه حساب و شمارش آنها را نمىتوانى بكنى ، اگر از ما گرفته شوند ، چه مىتوانيم بكنيم ؟ چه كسى جز خدا مىتواند به ما برگرداند ؟ چگونه سايه به انسان وابسته است ؛ همانگونه انسان هم به نعمتهاى الهى وابسته است .
( اللهُ لا الهَ الّا هُوَ الْحَيالْقَيُّومُ ) « 2 » خدا قيّوم است بر اين جهان . يعنى عالم هستى وابسته به اوست . « اگر نازى كند در هم فرو ريزند قالبها » درك اين غنا اجب است و درك فقر انسانها هم واجب است . اگر « فقر » درك شد ، « منيّت » ها به وجود نمىآيد . روح فرعونيّت در همه موجود است . اگر زمينه پيدا شود اكثر مردم مىگويند : « انَا رَبُّكُمُ الْاعْلى » مگر اينكه كسى توانسته باشد منيّت خود را شكسته باشد . براى آمريكاى جنايتكار و صدام ديوانه ، زمينه به وجود نيامد . و گرنه مىگفتند كه ما خداييم . براى فرعون زمينه پيدا شد و گفت . براى ما هم اگر موقعيّت باشد ، به زن و
هامش
( 1 ) . سوره ى سبأ ، آيه ى 13 . ترجمه : « اى آل داود ! شكر ( نعمتهاى مرا ) به جا بياوريد و كم هستند از بندگانم كه شاكر باشند » .
( 2 ) . سوره ى بقره ، آيه ى 255 و سوره ى آل عمران ، آيه ى 2 .