فمن كان يرجوا لقاء ربه فليعمل عملا صالحا و لا يشرك بعباده ربه احدا
« 1 » و هر كس به لقاى او اميد وار است بايد نيكو كار شده و در پرستش خدا احدى را با او شريك نگرداند .
ايمان قلبى و عبادت
مراتب دوم و سوم آنجاست كه صاحبخانه مى آيد و لقاء حاصل مىشود و قرآن بيش از بيست جا « لقاء » را متذكر است . امّا آنچه كه از مهمترين مباحث است اين است كه اين مقام از كجا پيدا مىشود ؟ آيا مانند ايمان عقلى از راه برهان پيدا مىشود ؟ خير . اگر كسى بخواهد اعتقاد قلبى پيدا كند بايد در آن فن يعنى در فن فلسفه و عرفان و علم كلام كار كند تا اينكه اعتقادات عقليش محكم شده و ايمان عقلى پيدا كند ، يعنى درخت ايمان در عقلش ريشه دار شود . امّا آيا ايمان قلبى نيز اينچنين است ؟ خير . قرآن بطور اجمال مى فرمايد كه اين ايمان قلبى از راه عبادت پيدا مىشود .
واعبد ربك حتى ياتيك اليقين
« 2 » دائم به پرستش خداى خود مشغول باش تا ساعت ( مرگ و هنگام لقاى ما ) يقين بر تو فرا رسد .
ايمان قلبى ، عبادت مى خواهد . خيلى آشكارا از راه رابطه با خدا بايد به او برسى .
هامش
( 1 ) 2 . سوره كهف ، آيه 110 .
( 2 ) 1 . سوره حجر ، آيه 99 .