. در خود ، عالم هستى دقت كن كه دل هر ذره را كه بشكافى آثارى از او در آن مى يا بى .
قرآن شريف در رابطه با انسان بر دو نكته پا فشارى مىكند : يكى تن صدا و يكى هم شكل و شباهت خطها و نشانه هايى كه در انسان ها است . اكنون سه ميليارد جمعيت بلكه بيشتر در اين كره خاكى زندگى مى كنند . شما نمى توانيد دونفر را پيدا كنيد كه مثل هم باشند . كارخانه وقتى كه استكان توليد مىكند همه آنها مانند هم هستند اما سه ميليارد جمعيت نه ، بلكه از زمان حضرت آدم تا روزقيامت هر چه انسان بيايد مثل هم نبوده و با هم تفاوت دارند و حتى دو برادر دو قلو . اين مصداق برهان نظم است . آيا اين ، دليل بر اين نيست كه يك مدبر حكيم عالمى بر اين جهان حكمفرماست ؟ لذا قرآن مى فرمايد :
و من آياته خلق السموات و الارض و اختلاف السنتكم و الوانكم
« 1 » يعنى اگر مى خواهى بدانى خدا در اين عالم هست يا نه ، در عالم هستى بنگر ، يا به صدا و شكلت نگاه كن و از آنها بفهم كه خدا هست .
نكته اى كه درسوره قيامت هست مى فرمايد :
لا اقسم بيوم القيامه و لا اقسم بالنفس اللوامه ايحسب الانسان الن نجمع عظامه « 2 » يعنى قسم به روز قيامت ، انسان گمان مىكند كه ما نمى توانيم استخوانهايش را جمع كنيم ، ما نمى توانيم سر انگشتهايش را هم بسازيم .
هامش
( 1 ) 1 . سوره روم ، آيه 22 .
( 2 ) 2 . سوره قيامت ، آيه