دو سه نفر به جنگ تبوك نرفتند ، پيغمبر ( ص ) به جنگ رفتند و هنگاميكه برگشتند ، اينها پررويى كرده و هر سه نفر به استقبال ايشان آمدند ، هنوز به آنها نرسيده بودند كه حضرت به اصحاب فرمودند كسى كه با اينها صحبت نكند . آنها جلو آمده و سلام كردند ، پيغمبر ( ص ) جوابى دادند اما ديگر با ايشان حرف نزدند . مسلمانان نيز با آنها حرف نزدند . اينها به خانه رفته و به زنانشان خبر دادند كه پيغمبر ( ص ) دستور ترك معاشرت با اينها را داده است . زنان و فرزندان نيز ب آنها ترك معاشرت كردند و بقدرى زندگى برآنان سخت شد كه ديدند در شهر نمى توانند زندگى كنند . پس به بيابان رفتند و آنجا گريه ها و زارى ها كردند تا تو به شان قبول شد و پيغمبر بدنبال آنها فرستاد . وقتى آمدند آيه نازل شد كه اين آيه ميگويد :
مبارزه منفى ، بى اعتنايى با گناهكار بسيار موثر است . مى فرمايد :
وعلى الثلاثه الذين خلفوا حتى ضاقت عليهم الارض بما رحبت و ضاقت عليهم انفسهم وظنوا ان لا ملجا من الله الا اليه .
« 1 » يعنى پيامبر ( ص ) بگو مبارزه منفى بسيار مفيد است . آن سه نفر را كه تخلف از جنگ كردند ياد كن كه كارشان به اينجا رسيد و بقدرى زندگى برايشان مشكل شد كه نفس در سينه هايشان پيچيد و آنان توبه كردند و خدا توبه آنها را قبول كرد .
اين آيه شريفه به ما مى گويد مبارزه منفى لازم است . لذا در روايات ميخوانيم كه به شراب خوار زن نداده و از او زن نگيريد و يا با
هامش
( 1 ) 1 . سوره توبه ، آيه 118 .