ندارد . لذا دلم سوخت ، ايثار كردم و غذا را پيش اين سگ گذاشتم . بعدظرف را تميز كرده به صاحبش دادم . همان روزديدم كه وضعم عوض شده ، نورانيتى ديگر وفهم و شعور و درك ديگرى دارم . مى فرمايد 6 ماه بعد هم آمدند به مى گفتند فلانى مرده و وصيت كرده كه ثلث مالش متعلق به تو باشد . ثلث مالش هم خيلى مى شد ، ديدم كه از كمك به آن سگ متمول هم شدم . ايشان مرجع بود ، هم قدرت داشت و هم از نظر علمى در سطح بالايى بود . با آن همه مشغله زياد يك دوره فقه جواهر نوشت ، و حتى به اندازه اى مقام ايشان بالا گرفت كه گدايى به در خانه پسر ناصر الدين شاه ( ظل السلطان ) رفته بود . او عصبانى شده و گفته بود چرا اينجا آمدى ؟ اگر پول خواهى برو مسجد سيد ، اگر علم مى خواهى برو مسجد سيد ، اگر قدرت مى خواهى برو مسجد سيد . اين سيد بزرگوار فرموده بود اين علم ، قدرت و تمول از اثر كمك كردن و دل سگى را بدست آوردن است . همين است كه امام صادق ( ع ) مى فرمايد گناه را كوچك مشمار ، ثواب را هم كوچك مشمار .
خلاصه سخن
خلاصه سخن اين شد كه قانون هم نمى تواند كارى بكند . اشكالهاى قانون بيشتر از اشكالات عقل و وجدان اخلاقى است و اصلًا تكرار مى كنم كه قانون به اندام انسان نارساست . انسان قانون نمى خواهد بلكه بايد آدم بشود كه اگر اين چنين شد ، همه كارها درست مىشود . آنچه مىتواند انسان را آدم كند در اين كلام خلاصه مىشود :
الم يعلم بان الله يرى .