حاجى بايد سعى كند تا اميدش به يأس مبدل نشود . بهترين دستاورد حاجى از وقوف در منى ، حاكم كردن خدا بر دل و جان خويش است . اگر حاجى به اين امر موفق نشد ، بايد دست كم سعى كند محبت خدا را در دل خود جاى دهد ، اگر اين هم ميسر نشد ، بايد بكوشد اخلاق نيكو در خود ايجاد كند . اگر حاجى نتوانست در منى اين فضايل را
كسب كند ، حجّ او برايش بهرهاى نداشته است .
نشانهء اينكه اعمال حاجى در منى دستاورد معنوى داشته ، اين است كه وجود او از رذايلى چون غيبت ، تهمت ، پرخاشگرى ، ربا و رشوهخوارى و ظلم به مردم و مانند آن پاك مىشود و به جاى آن فضايلى چون خيرخواهى ، نوع دوستى ، حقّ طلبى ، عدالت جويى و مانند آن در وجود او پا مىگيرد .
*
اعمال پايانى حج
پس از آنكه حاجيان در منى حلق يا تقصير كردند ، همهء امورى كه بر آنان حرام بود ، بهجز همسر ، بوى خوش و شكار بر آنان حلال مىشود . حاجيان بعد از منى به سوى مكّه رهسپار مىشوند تا بقيهء اعمال حج را در آنجا انجام دهند .
حاجيان با ورود به مكّه ، طواف ، نماز طواف ، سعى صفا و مروه ، طواف نساء و نماز طواف نساء را انجام مىدهند و بدين ترتيب از احرام خارج مىشوند . طريقهء انجام دادن اين مناسك مانند اعمال عمره است .