بود ، به جز چند عمل ، براى او حلال مىشود . وقتى اعمال منى در روز عيد تمام مىشود ، حاجيان دو شب ديگر هم لازم است در منى بيتوته كنند و از غروب تا نيمههاى شب در آن سرزمين مقدس بمانند و به عبادت بپردازند .
توقّف در منى براى حاجى خيلى لذّتبخش است ، به ويژه انجام
دادن عبادتهاى مستحبّى در نيمههاى شب خيلى ارزشمند است . در روز يازدهم و دوازدهم حاجيان بار ديگر رمى جمره انجام مىدهند . در اين دو روز آنان سه ستون را كه نمادهاى مختلف شيطان و طاغوت است ، سنگباران مىكنند . در رمى جمرهء اولى زبان حال حاجى اين است : « خدايا ! از اين پس شيطان را از خود مىرانم و از او متابعت نمىكنم . » در رمى جمرهء دوّم مىگويد : « خدايا ! از كافران و مردم شيطان صفت پيروى نمىكنم » و سرانجام در رمى جمرهء عقبه سخن حاجى اين است : « خدايا ! از شياطين جنّى و انسى بدتر ، نفس امّارهء من است كه او را كنترل و مهار خواهم كرد و به دنبال خواهشهاى نفس امّاره نخواهم رفت . »
ماندن در منى ، به دست آوردن رحمت الهى است كه مقدمهء آن سنگ زدن به شيطانهاى جنّى و انسى و نفس امّاره است . تكرار پرتاب كردن سنگ به شيطان در سه روز متوالى نشانهء مبارزهء مستمر با شيطان به منظور حاكم كردن خداوند بر وجود انسان است .
با تمام شدن اعمال منى ، آرزوها نيز در آنجا پايان مىيابد و
استفتائات حج و عمره (1388ش) (فارسى) — صفحة 288
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٢٨٨