« كُونُوا دُعَاة لِلنَّاسِ بِغَيْرِ أَلْسِنَتِكُمْ لِيَرَوْا مِنْكُمُ الْوَرَعَ وَ الِاجْتِهَادَ وَ الصَّلَاة وَ الْخَيْرَ فَإِنَّ ذَلِكَ دَاعِيَة » « 1 »
با غير زبان خويش ، مردم را دعوت كنيد ؛ مردم بايد ورع و كوشش و نماز و خير شما را ببينند ، اينها خود دعوتكننده است .
اگر معتكف پس از اتمام چند روز اعتكاف ، به واجبات اهميّت ندهد يا در زندگى خود گناه و معصيت داشته باشد ، نه تنها اعتكاف او ارزش ندارد ، بلكه عبادت ارزشمند اعتكاف را نيز در نظر ديگران بى ارزش جلوه مىدهد .
امام صادق ( ع ) مىفرمايند :
« مَعَاشِرَ الشِّيعَة كُونُوا لَنَا زَيْناً وَ لَا تَكُونُوا عَلَيْنَا شَيْناً » « 2 »
اى جماعت شيعيان موجب زينت و آبروى ما باشيد ، كارى نكنيد كه براى ما ننگ و عار فراهم كنيد .
همه بايد به اين امر و سفارش امام صادق ( ع ) عمل كنند ، خصوصاً كسانى كه عبادتى همچون اعتكاف را به جا آوردهاند . ايشان بايد افتخار اسلام و شيعه باشند و رفتارى از آنان سر نزند كه موجب ننگ دين و اعمال عبادى شود .
* ديگرسازى ، بعد از خودسازى
اعتكاف ، فرصت بسيار مناسبى براى « خودسازى » است . اگر كسى مقدّمات اين
عبادت را همانگونه كه بيان شد فراهم كند و پس از توجّه ، توبه ، تقوا ، تخليه ، تحليه و تجليه ، معتكف شود و چند روز اعتكاف را نيز با موفّقيّت سپرى كند و اعمال واجب و مستحب را به خوبى به جا آورد ، در حقيقت خودسازى كرده است .
هامش
( 1 ) . الكافى ، ج 2 ، ص 78
( 2 ) . بحارالأنوار ، ج 65 ، ص 151