هيچ مرد و زن با ايمانى حقّ ندارد هنگامى كه خدا و پيامبرش امرى را لازم بدانند ، اختيارى ( در برابر فرمان خدا ) داشته باشد .
پس از سؤال پيامبر ( ص ) ، همه گفتند : آرى ، شما بر ما حكومت داريد و اولى هستيد . آنگاه حضرت ، اميرالمؤمنين ( ع ) را بر سر دست بلند كرده و فرمودند :
« مَنْ كُنْتُ مَولاهُ فَهذا عَلىٌّ مَولاهُ »
هر كسى من مولاى او هستم اين على مولاى اوست .
اين جمله را سه مرتبه تكرار كردند و سپس فرمودند :
« اللَّهُمَّ والِ مَنْ والاهُ وَ عادِ مَنْ عاداهُ وَ انْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ وَ ادرِ الْحَقَّ مَعَهُ حَيْثُ دارَ الا فَلْيُبْلُغِ الشّاهدُ الْغائبَ »
خداوندا ! دوست بدار آن كس كه على ( ع ) را دوست مىدارد و دشمنى فرما با آن كس كه با على ( ع ) دشمنى مىورزد . و يارى فرما آن كس كه او را يارى مىدهد و خوار فرما آنكه را كه او را خوار مىكند . و او را محور حقّ قرار ده . آگاه باشيد كه بايد شاهدان و حاضران ، سخن مرا به غائبان از اين جمع برسانند .
همهء مردم با اميرالمؤمنين ( ع ) بيعت كردند . اوّلين كسانى كه با جملهء « بَخٍّ بَخٍّ لَكَ يا عَلى أصْبَحْتَ مَولاى وَ مَولى كُلِّ مُؤْمنٍ وَ مُؤْمنَة » « 1 » با حضرت بيعت نمودند ، عمر ، ابوبكر ، عثمان ، طلحه ، زبير و . . . بودند . سپس اين آيهء شريفه نازل شد :
الْيَومَ يَئِسَ الَّذينَ كَفَرُوا مِنْ دينِكُمْ فَلا تَخْشَوهُمْ وَ اخْشَونِ الْيَومَ أكْمَلْتُ لَكُمْ دينَكُمْ وَ أتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتى وَ رَضيتُ لَكُمُ الاسْلامَ دِيناً
« 2 »
هامش
( 1 ) مبارك باد ، مبارك باد بر تو اى على ، تو اينك مولاى من و مولاى هر مرد و زن با ايمان گرديدى .
( 2 ) مائده / 3