وَ ضَرَبَ اللهُ مَثَلًا قَرْيَة كانَتْ آمِنَة مُطْمَئِنَّة يَأتيها رزْقُها رَغَداً منْ كُلِّ مَكانٍ فَكَفَرَتْ بِأنْعُمِ الله فَأذاقَها اللهُ لِباسَ الْجُوعِ وَ الْخَوفِ بما كانُوا يَصْنَعُونَ
« 1 » خداوند منطقهاى را مثل زده است كه امن و امان بود و روزى ( اهل ) آن منطقه از هر سو مىرسيد ، امّا نعمتهاى خدا را ناسپاسى كردند و خداوند به خاطر اعمالى كه انجام مىدادند ، لباس گرسنگى و ترس را بر اندامشان پوشانيد .
وَ اتَّقُوا فِتْنَة لا تُصيبَنَّ الَّذينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خاصَّة
« 2 » از فتنهاى بپرهيزيد كه تنها به ستمكاران شما نمىرسد .
نظير اين آيات در قرآن شريف و نيز روايات اهل بيت ( ع ) به اندازهاى زياد است كه جمعآورى آن كتابى را فراهم خواهد كرد . به راستى اگر مفهوم جملهء : « مِمّا رَزَقْناهُمْ يُنْفقُونَ » « 3 »
- كه در قرآن شريف به صورت مكرّر آمده است و در روايات به صورت متواتر نقل شده و از علائم مسلمان شمرده شده است - در جامعهء اسلامى حكمفرما باشد ، فقر ، شكست ، ناامنى ، كمبود ، بيكارى ، عزوبت ، رنج ، اختلاف ، تبعيض و . . . از جامعه رخت نمىبندد ؟ « تو خود حديث مفصّل بخوان از اين مجمل . »
بنابر آنچه گفته شد « عدل » از نظر شيعه از اصول دين است و به همين جهت شيعهء اماميّه را « عدليّه » نيز مىنامند .
هامش
( 1 ) نحل / 112
( 2 ) انفال / 25
( 3 ) « از آنچه به آنان روزى دادهايم ، انفاق و بخشش مىكنند . » بقره / 3 ؛ انفال / 3 ؛ قصص / 54 و . . .