تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اسلام، آيين رستگارى (فارسى) — صفحة 21

مساهمون:

ص٢١
كمال » و « كمال مطلق » باشد . ذاتى كه خود كمالى نداشته باشد نمىتواند به ديگران آن كمال را اعطاء كند : ذات نايافته از هستى بخش كى تواند كه شود هستى بخش ؟ خداوند متعال در قرآن كريم مىفرمايد :
وَ لِلّهِ الاسْماءُ الْحُسْنَى فَادْعُوهُ بِهَا
« 1 » براى خدا نام‌هاى نيك است ؛ پس خدا را با آن نام‌ها بخوانيد .

1 - 6 صفات ذات و صفات فعل

صفات پروردگار متعال ، از يك جهت به دو قسم تقسيم مىشود : « صفات ذات » و « صفات فعل » . مقصود از صفات ذات ، صفاتى است كه در توصيف خداوند به آن‌ها ، به چيز ديگرى نياز نيست ، مانند قدرت ، علم و حيات . و مقصود از صفات فعل ، صفاتى است كه در توصيف خداوند به آن‌ها به چيز ديگرى نياز است ، مانند خالقيت و رازقيت ؛ زيرا تا فعلى به نام « خلقت » و « روزى دادن » از خداوند صادر نشود ، نمىتوان او را « خالق » و « رازق » ناميد . البته همهء صفات فعل نيز از ذات و كمالات ذاتى خداوند متعال سرچشمه مىگيرد و به عبارت ديگر صفات فعل ، افعال پروردگار متعال هستند نه صفات او ، ولى آن افعال از « ذات مستجمع جميع صفات كماليه » نشأت و سرچشمه مىگيرد ، بنابراين همهء صفات خداوند به طور عينيت و بساطت در ذات او موجود است و كليهء آن‌ها صفات ذاتيه‌اند ، ولى افعالى كه از او همانند رحمت ، رزق ، خلقت ، مغفرت و . . . صادر مىشود ، در اصطلاح صفات فعل مىنامند .
هامش
( 1 ) اعراف / 180