لبّيك بيش از حد توجّه مىكنند و براى آنكه اين الفاظ را درست ادا كنند ، به معناى آن توجّهى ندارند . توجّه افراطى به ظواهر احكام فقهى موجب ايجاد وسواس در بعضى از حاجيان مىشود . در طواف نيز وقتى نگرانى حاجى در اين است كه شانهء او به اطراف منحرف و از محدودهء معينى خارج نشود ، ديگر محلّى براى توجّه او به معنا و اسرار طواف باقى نمىگذارد . چه نيكوست همانطور كه در اعمال حجّ به مسائل فقهى توجّه مىكنيم ، به اسرار اعمال و نكات اخلاقى و عرفانى آن نيز توجّه كنيم تا اين اعمال باعث تحول معنوى در وجود ما باشد .
چه خوب است كه فقهاى ما شرايط كنونى را در نظر بگيرند و با توجّه به جمعيّت حجّگزار ، به ويژه در ايّام حجِّ واجب ، فتاواى خود را به نحوى بيان كنند كه حجّاج به زحمت نيفتند و در شرايط ازدحام بتوانند در محدودهء وسيعترى طواف كنند و هر كجاى مسجد كه مقدور بود ، نماز طواف را بهجا آورند .
*
سعى صفا و مروه
بعد از طواف و نماز آن ، سعى بين صفا و مروه است . صفا و مروه دو كوه كوچك در مكّه است كه در ضلع شرقى مسجدالحرام ، در سمتى كه درِ خانهء كعبه و مقام ابراهيم است ، قرار دارد . اين دو كوه با فاصلهء حدود 420 متر در مقابل هم قرار گرفتهاند و اكنون فاصلهء ميان آن دو به صورت سالن بزرگ سر پوشيدهاى در آمده است . حاجيان حركت خود را از كوه صفا شروع مىكنند و به سوى كوه مروه مىروند ، اين حركت هفت بار انجام مىشود و در مروه به پايان مىرسد .