حضرت رسول اكرم ( ص ) فرمودند : « كسى كه در ماه رمضان از روى ايمان و به انگيزهء انجام دادن تكاليف الهى روزه بدارد و گوش ، چشم و زبانش را از آنچه به مردم زيان مىرساند حفظ كند ، خداوند روزهء او را مىپذيرد ، گناهان گذشته و آيندهاش را مىآمرزد و پاداش صابران را به او عطا مىكند . » « 1 » حضرت فاطمه ( س ) فرمودند :
« مَا يَصنَعُ الصَّائِمُ بِصِيامِهِ إِذَا لَم يَصُن لِسَانَهُ وَ سَمعَهُ وَ بَصَرَهُ وَ جَوارِحَهُ ؟ ! » « 2 »
روزهدارى كه زبان ، گوش ، چشم و ساير اندامهاى خود را حفظ نكند ، روزهاش به حال او چه سودى دارد ؟ !
مرتبهء سوم ، روزهء دل و باطن است . در اين مرتبه روزهدار علاوه بر پرهيز از مبطلات روزه و اجتناب از گناهان و حفظ اعضا و جوارح ، دل و باطن خود را نيز متوجه حق مىكند و از شائبهء غير خدا محفوظ نگه مىدارد .
چنين روزهدارى از صبح تا مغرب دلش در محضر ربوبى است و خود را در پيشگاه خداوند متعال احساس مىكند . روزهء دل بهگونهاى ديگر نيز تعبير شده است و آن اينكه گناهان قلبى از قبيل كبر ، حسد ، ريا ، كينه ، غرور و . . . در دل روزهدار راه نمىيابد و قلب او از انديشههاى باطل و صفات ناپسند مبرّى است . حضرت على ( ع ) مىفرمايند :
« صَومُ القَلب خَيرٌ مِنصِيامِ اللِّسان وَ صِيامِ اللّسَان خَيرٌ مِنصيِامِ البَطن » « 3 »
روزهى قلب از روزهى زبان و روزهى زبان از روزهى شكم بهتر است .
هامش
( 1 ) المحجة البيضاء ، ج 2 ، ص 124
( 2 ) مستدرك الوسائل ، ج 7 ، ص 366
( 3 ) شرح غررالحكم و دررالكلم ، ج 4 ، ص 223