انتهاى آن ، چيزى و كسى او را مشغول نكند ، همچنين است احرام .
احرام ؛ يعنى پشت كردن به دنيا و آنچه در دنياست و رو نمودن به خدا و رضايت خدا و اجابت امر خدا ، چنانچه از امام صادق ( ع ) نقل شده است :
« أَحْرِمْ مِنْ كُلِّ شَىْءٍ يَمْنَعُكَ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ يَحْجُبُكَ عَنْ طاعَتِهِ »
« 1 » « مُحرم شو از هر چيزى كه تو را از ياد خدا منع مىكند و از بندگى او باز مىدارد . »
و نيز به هنگام احرام ، مىبايد متذكّر مرگ و كفن و قبر شود كه روزى با اين هيأت ، خداى را ملاقات خواهد كرد و در موقع گفتن لبّيك كه تكملهى مقام احرام است ، توجّه به اين كه خداوند او را دعوت كرده است و او با اين الفاظ ، حضرتش را اجابت مىكند .
« وَ لَبَّ بِمَعْنى اجابَة صافِيَة زاكِيَة للَّهِ - عَزَّوَجَلَّ - فى
هامش
( 1 ) 1 . مصباح الشريعه ، باب 22