همانطور كه پيش از اين گفتم نويسنده محقق هم بايد نفع و ضرر يك مطلب را ( به فرض كه حق باشد ) خوب بسنجد كه چه بسا ضرر يك بحث به فرض هم كه درست باشد ، در شرايط خاصى ، خيلى بيش از نفع آن است . « 1 »
درباره شئون ولايت و به خصوص اهل بيت به خواست خداوند بيش از اين صحبت خواهيم كرد .
هامش
( 1 ) - / كلماتى كه در اين دو سه صفحه ذكر شد مربوط به حوادث سالهاى اواخر دههء پنجم از قرن حاضر ( قرن چهاردهم - مىباشد كه بر سر يك كتاب كه كسى دربارهء كربلا نوشته بود و اظهار كرده بود كه هدف امام حسين عليه السلام از قيام ، گرفتن حكومت بوده است ، به وجود آمده بود ، لازمه حرف او اين بوده كه امام حسين نمىدانست كه موفق نمىشود . كتابها عليه آن نويسنده نوشته شد . خطابهها ايراد شد ، رؤساء ساواك شاه در شهرهاى مختلف نزد برخى علماء مىرفتند و فشار مىآوردند كه چرا ساكت هستيد ، امام حسين به مورد اهانت واقع شده است چنان كه در سال 44 هنگام تبعيد من ، و در سال 52 در زندان كميته ، مقامات ساواك به من فشار مىآوردند كه چرا فلان عالم در برابر بهائيها مبارزه نمىكنى و با شاه و حكومت در افتادهاى ! !