كشاندن آن حضرت به مسجد ، نزد ابوبكر در جمع زنان مهاجر و انصار ايراد نمود ، تصريح مىكند كه اگر غصب خلافت نشده بود بركاتى بر امت اسلامى نازل مىشد و اگر على عليه السلام خلافت را در دست داشت مردم را به مسير صحيح مىبرد ، مسيرى كه رونده را خسته و كوفته نمىنمود . . . « 1 »
سرّ انحراف خلافت بعد از پيامبر ( ص )
راستى انسان تعجب مىكند كه چطور اكثريت مسلمين مسير حق را كه با مختصر دقتى معلوم مىگردد رها كرده به راهى رفتهاند كه سرابى بيش نيست ؟ آيا ابوبكر و عمر را اعلم از علىمىدانند ؟ يا شجاعتر يا مديرتر يا با ايمانتر ؟ آيا آنها در خدمت به اسلام و در اصل ايمان به پيامبر صلى الله عليه و آله اسبق از على عليه السلام بودهاند ؟ ! ملاك حكومت ، مديريّت و علم و شجاعت است يا جهل و عجز و ترس ؟ واقعيت اين است كه جز تعصّب و تقليد از مذهب پدران و مادران و تقليد عاميانه از رهبران مذهبيشان كه نوعاً غرق در اميال و هواهاى نفسانى يا گرفتار جهل و كج فهمى شدهاند ، چيزى نيست .
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 43 ، ص 160