آن بزرگان ، قوم پيامبر ، كه در اجتماع چشم گير بودند و كفر ورزيده ديدار آخرت را تكذيب كرده بودند و در زندگى دنيا نعمت زيادشان داده بوديم گفتند اين پيامبر فردى چون شماست . . . اگر از او پيروى كنيد زيانكار خواهيد بود .
« وَ مآ ارَسْلنا فى قَرْيَةٍ مِنْ نَذيرٍ الَّا قالَ مُتْرَفوُهآ انَّا بِمآ ارْسِلْتُمْ بِهِ كافِروُنَ » ( 34 ) آيهء 34 ، سبا .
در هيچ مملكتى بيم دهنده نفرستاديم جز اينكه متنّعمان آن مىگفتند ما به آئينى كه بدان رسالت داريد كافر هستيم .
اين آيه گر چه از نظر تاريخى مشكل پيامبران و مخالفت مترفين را بيان مىكند كه همواره در تمام اديان اين مخالفت بوده است ، ولى به خوبى ريشهء اين مخالفت را بيان مىكند كه همان نعمتهاى بىحساب آنهاست كه آنها را عياّش بار آورده كه هيچ گونه تحوّل و انقلابى را نمىپذيرند .
اين اعتياد در عياّشى و حفظ برنامهء يكنواخت زندگى در آيهء ديگرى از زبان « مترفين » بيان شده است .
« وَ كَذلكَ مآ ارْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ فى قَرْيَةٍ مِنْ نَّذيرٍ الّا قالَ مُترَفوُهآ انَّا وَجَدْنآ اباءنا عَلى امّةٍ و انَّا عَلى اثارِهِمْ مقْتَدوُنَ » آيهء 23 ، زخرف .
و همين طور در هر مملكتى كه پيش از تو بيم دهنده فرستاديم
درباره مالكيت خصوصى در اسلام (فارسى) — صفحة 20
مساهمون: الشيخ محمد علي الگرامي القمي
ص٢٠