أو أنّه كان بملاحظة التّسامح في أدلّة المستحبّات ، و كان عدم رفع اليد من دليل استحباب المطلق بعد مجيء دليل المقيّد ، و حمله على تأكّد استحبابه من التّسامح فيها [ 1 ] .
شرح
الف : « غالبا » در مستحبّات ، مراتب استحباب و محبوبيّت ، متفاوت است به عبارت ديگر : در آن باب ، استحباب و تأكّد استحباب ، فراوان است به خلاف واجبات كه در آنها چنان مسألهاى اصلا مطرح نيست يا اگر هم مطرح باشد ، غلبه ندارد .
قوله : « فتأمّل » « 1 » .
[ 1 ] - ب : براى بيان وجه دوّم به ذكر مقدّمهاى مىپردازيم : اگر روايت ضعيفى بر وجوب يا استحباب شىء دلالت نمايد به كمك اخبار « من بلغ » « 2 » مىتوان گفت آن شىء ، مستحبّ است .
مثال : اگر خبر ضعيفى دلالت نمايد كه خواندن دو ركعت نماز در فلان شب ، فلان مقدار ثواب دارد در اين صورت به كمك اخبار « من بلغ » مىگوئيم آن نماز ، مستحبّ است « 3 » .
سؤال : آيا اخبار مذكور ، دالّ بر استحباب نفس آن نماز است يعنى همانطور كه صلات الليل ، مستحبّ است آن دو ركعت نماز هم - بذاته - داراى استحباب مىباشد يا اين كه مفاد اخبار « من بلغ » اين است كه آن دو ركعت نماز بهعنوان « محتمل الثّواب » و به
هامش
( 1 ) - . . . و قد يقال ان تفاوت الافراد بحسب مراتب المحبوبية فى الواجبات ايضا كثيرة فلا يتم هذا الوجه و اليه اشار بقوله : « فتأمل » ر . ك : عناية الاصول 2 / 394 .
( 2 ) - مانند : عن هشام بن سالم عن ابى عبد اللّه عليه السّلام قال : من بلغه عن النبى صلّى اللّه عليه و آله شىء من الثواب فعمله كان اجر ذلك له و ان كان رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله لم يقله . ر . ك : وسائل الشيعة ج 1 / باب 18 - از ابواب مقدمات عبادت ح 3 - ص 60 .
( 3 ) - لازم به تذكر است كه اخبار « من بلغ » به هيچ وجه نمىتواند اثبات وجوب نمايد .