شرح
نذر ، قبل از ميقات ، محرم شود ، مانع از تأثير مقتضى جلوگيرى مىنمايد و نمىگذارد آن احرام ، وجوب و مشروعيّت داشته باشد و اثر نذر ، رفع مانع مىباشد به عبارت ديگر از اجماع و روايات كشف مىكنيم ، نذر ، خصوصيّتى « 1 » دارد كه با وجود آن ، وجوب و مشروعيّت ذاتى احرام قبل از ميقات ، محفوظ مىماند .
خلاصه : فرق بين نذر و غير نذر ، اين است كه : در صورت عدم نذر ، مانع ، مطرح است و با وجود نذر ، مانع ، مرتفع مىشود و مقتضى در هر دو فرض - احرام قبل از ميقات و صوم در سفر - وجود دارد .
2 - احتمال يا وجه ديگر : احرام قبل از ميقات و همچنين صوم در سفر - فى نفسه - فاقد رجحان و مقتضى هست لكن با انعقاد نذر ، مقتضى و رجحان در آن تحقّق پيدا مىكند به عبارت ديگر ، نقش تعلّق نذر در مورد احرام قبل از ميقات « 2 » دو چيز است يعنى : هم در آن ، مقتضى ايجاد مىنمايد و هم انجام آن شىء - منذور - را واجب مىنمايد و فرض كنيد در وجوب وفاى به نذر ، بيش از اين ، لازم نيست كه منذور بايد حين انجام عمل ، رجحان داشته باشد نه در حال وقوع نذر .
مؤيّد احتمال اخير : روايتى دالّ بر اين است كه احرام قبل از ميقات ، مانند نماز قبل از وقت است « 3 » .
آيا در صلات قبل از وقت ، مقتضى هست ؟ خير ! لذا از تشبيه مذكور استفاده مىكنيم احرام قبل از ميقات هم به همان كيفيّت است « 4 » .
هامش
( 1 ) - البته نمىدانيم آن خصوصيّت ، چيست .
( 2 ) - و همچنين صيام در سفر .
( 3 ) - او كالصلاة اربعا فى السفر . ر . ك : شرح كفاية الاصول مرحوم حاج شيخ عبد الحسين رشتى 1 / 317 .
( 4 ) - پس معلوم مىشود رجحان به خاطر نذر ، حاصل شده .