تخطي إلى المحتوى الرئيسي

إيضاح الكفاية (فارسى) — صفحة 462

مساهمون:

ص٤٦٢
شرح
بقاء ممنوعيّت است آيا اگر بقاء ممنوعيّت را استصحاب مىكرديد باز هم منتظر يك اثر شرعى بوديد ؟ خير استصحاب عدم ممنوعيّت هم همين نتيجه را دارد و ما نبايد به دنبال يك اثر شرعى باشيم بلكه همين ، خودش اثر شرعى است و نفى و اثباتش به شارع بما هو شارع ، ارتباط دارد . منتها ممكن است شما اشكال كنيد كه آنچه را كه در برائت درصددش هستيم مسألهء استحقاق و عدم استحقاق عقوبت است لذا چگونه با استصحاب عدم منع ، عدم استحقاق عقوبت را ثابت مىكنيد ؟ در پاسخ شما همان مطلبى را كه اوّل تنبيه هفتم بيان كرديم ، بازگو مىكنيم كه : اگر مستصحب ما يك اثر شرعى باشد ، تمام احكام و آثارش مترتّب مىشود . آثار و احكام عقلى برآن ترتّب پيدا مىكند و گفتيم اگر بقاء وجوب نماز جمعه را استصحاب كرديم ، معنايش اين است كه : اطاعتش واجب است و در مخالفتش استحقاق عقوبت وجود دارد و موافقتش موجب استحقاق ثواب مىشود . همان‌طور كه در استصحاب بقاء وجوب نماز جمعه استحقاق ثواب و عقاب ، مطرح است در استصحاب عدم منع هم ، عدم استحقاق عقوبت مطرح است به عبارت روشن‌تر آيا اگر بقاء وجوب نماز جمعه را استصحاب نموديم ، امّا با آن تكليف ، مخالفت نموديم ، استحقاق عقوبت مطرح نيست و همچنين اگر با آن موافقت كرديم ، عدم استحقاق عقاب و استحقاق ثواب ، مطرح نيست ؟ آرى در استصحاب عدم منع هم مطلب از همين قرار است يعنى در استصحاب عدم منع هم عدم استحقاق عقوبت مطرح و ثابت است .