نعم ، يجب رعاية التّكاليف المعلومة إجمالا المترتّبة على الخاصّين ، فيما علم تكليف في البين [ 1 ] .
شرح
نمائيم تا اشكال و توهّم مذكور ، پيش آيد بلكه ما « كلّى » را استصحاب مىكنيم آنوقت از شما سؤال مىكنيم كه :
آيا دو ركنى كه در استصحاب ، لازم است در محلّ بحث ما وجود ندارد و آيا اختلالى در آن دو ركن - يا در احدهما - هست و آيا شما يقين به حدوث كلّى نداشتيد و اكنون در بقاء كلّى شك نداريد ؟
واضح است كه پاسخ ، مثبت است و يقين به وجود كلّى و شك در بقاء آن داريد و هيچگونه خللى در اركان استصحاب ، وجود ندارد .
آرى ترديد ، نسبت به افراد طويل - فيل - و قصير - پشه - مسائلى را روى خود افراد ، ايجاد مىكند و نمىگذارد در خصوص فرد ، استصحاب ، جارى نمود ولى ما بيان كرديم كه در كلّى قسم دوّم كارى به استصحاب فرد نداريم بلكه « كلّى » را مىخواهيم استصحاب نمائيم و مانعى از جريان آن وجود ندارد .
[ 1 ] - در مثال قبل - خروج بلل مشتبه بين بول و منى - حدثى صورت گرفته كه مردّد بين اكبر و اصغر بود ، در اين فرض شما مىتوانيد كلّى حدث « 1 » را استصحاب كنيد و لازمهء آن ، تحصيل وضوء ، براى نماز و مسّ كتاب اللّه است امّا استصحاب كلّى حدث به شما نمىگويد كه بايد غسل جنابت هم بكنيد زيرا اثر كلّى حدث ، غسل جنابت نيست بلكه استصحاب ، مطلق الحدث را ثابت مىكند و آثار كلّى حدث برآن ، مترتّب مىشود و وجوب غسل جنابت ، اثر حدث خاص - حدث اكبر - است . و همانطور كه اخيرا توضيح داديم چون علم اجمالى به خروج مايع مشتبه بين بول و
هامش
( 1 ) - قدر مشترك .