سواه لما ينافي قصد الامتثال ، و إن كان لاغيا في كيفيّة امتثاله ، فافهم [ 1 ] .
شرح
[ 1 ] - توهّم « 1 » : در مواردى كه رعايت احتياط ، مستلزم تكرار عمل باشد « 2 » تقريبا سه ايراد نقل شده .
1 - رعايت احتياط ، مستلزم اخلال به قصد وجه است زيرا كسى كه هم نماز جمعه و هم نماز ظهر را مىخواند او نمىداند كه كداميك از اين دو واجب است مصنّف جوابى بيان كردند كه مربوط به منع صغرا بود يعنى نپذيرفتند كه احتياط ، مانع قصد وجه مىشود زيرا كسى كه نماز ظهر و جمعه را اتيان مىنمايد ، مىگويد نماز جمعه و نماز ظهر را مىخوانم به خاطر اينكه يكى از اين دو مسلّما واجب است « اصلّى صلاتين لوجوب احداهما يا اصلّى صلاتين احداهما متّصفة بالوجوب » .
خلاصه : قصد وجه اگر معتبر هم باشد رعايت آن مانعى ندارد .
2 - رعايت احتياط با مسئلهء رعايت تميز در عبادات ، منافات دارد زيرا كسى كه هم نماز ظهر و هم نماز جمعه را مىخواند او نمىتواند مأمور به را از غير مأمور به مشخّص نمايد درحالىكه قدرت بر رعايت تميز دارد . مصنّف فرمودند كبراى قضيّه ممنوع است يعنى ما هم قبول داريم كه در اين فرض ، انسان نمىتواند تميز را رعايت كند امّا كدام دليل شرعى دلالت بر رعايت تميز مىكند ؟ در اخبار دليلى نداريم كه ثابت نمايد رعايت تميز در عبادات لازم است .
3 - رعايت احتياط ، سبب استهزاء مولا است - ( او توهّم كون التكرار ) - آيا فردى كه مىتواند جهت قبله را جستجو كند امّا مىگويد من احتياط مىكنم و به چهار
هامش
( 1 ) - مصنّف اين توهّم و اشكال را در مبحث قطع مطرح نمودند و مفصّلا به آن پاسخ دادند اينك ما قسمتى از آن را بيان مىكنيم و در نتيجه ، عبارت متن كتاب هم روشن خواهد شد و نيز ، ر . ك ايضاح الكفاية 4 / 148 .
( 2 ) - در تعبّديات نه توصّليات .