در مشهد از دنيا رفت و در قبرستان قتلگاه - همانجا كه شيخ طبرسى قدّس سرّه صاحب مجمع البيان مدفون است - به خاك سپرده شد .
اين بود مطالبى كه يكى از پيرمردها كه پدر صاحب كفايه را درك كرده ، دربارهء او گفته است .
اساتيد او
محمّد كاظم در سال 1255 هجرى قمرى به دنيا آمد و پس از دوران كودكى به تحصيل علم پرداخت و تا بيستوسهسالگى سالگى در حوزهء علميّهء مشهد بود و از اساتيد آنجا استفاده مىكرد .
در سال 1277 به فكر افتاد كه براى تكميل دروس خود به حوزه علميّهء نجف مشرّف شود . در آن سال هنوز مرحوم حاج ملا هادى سبزوارى صاحب منظومه و شرح آن در سبزوار در قيد حيات بود شيخ محمّد كاظم در راه عتبات عاليات سه ماه در سبزوار اقامت و از درس حاجى استفاده نمود . و سپس راهى تهران شد و مدّت سيزده ماه يا كمى بيشتر در تهران ماند و از محضر ميرزا ابو الحسن جلوه - همان حكيم نامى آن روزها - و برخى ديگر از حكما و بزرگان ساكن در تهران استفاده نمود و اهل اطّلاع مىدانند كه تهران آن روز مهد اساتيد و حكما و بزرگان بوده است .
سال 1279 شيخ محمّد كاظم خراسانى وارد حوزهء نجف و تا سال 1281 كه شيخ مرتضى انصارى ( رضوان اللّه عليه ) وفات كرد از درس او استفاده مىنمود و در همين سالها بود كه خبر فوت فرزندى را كه خدا در مشهد به او داده بود ، دريافت نمود و سپس همسر او از مشهد به نجف آمد و در آنجا خداوند فرزند ديگرى به او عطا كرد امّا مادر و فرزند هر دو از دنيا رفتند و اين مصيبتها در عزم و تصميم او به ادامهء تحصيل هيچ اثرى نگذاشت و به كوشش خود ادامه داد . آخوند ملا محمّد كاظم خراسانى از سال فوت شيخ انصارى - بلكه در همان دو سالى كه شيخ هم هنوز زنده بود - تا سال 1292 كه ميرزاى شيرازى بزرگ به سامرا هجرت كرد از محضر درس پربركت ميرزا استفاده مىنمود و