فافهم « 1 » .
شرح
و در سائر موارد غير مهم « 2 » هم « احتياط » اتّصاف به حسن دارد .
خلاصه : خواه حجّتى بر خلاف « احتياط » باشد يا نباشد باز « احتياط » داراى حسن عقلى و شرعى است .
سؤال : در محل بحث ، چگونه مىتوان بين احتياط و عدم اختلال نظام جمع نمود و هر دو را رعايت كرد ؟
جواب : كسى كه توجّه دارد كه « احتياط » ، سبب اختلال نظام مىشود بدين ترتيب عمل كند :
در مواردى كه « محتمل » ، مسئلهء با اهمّيتى است ( مانند دماء و فروج ) و يا اينكه احتمال تكليف قوى است ( مثلا ظنّ به تكليف دارد ) ، در اينگونه موارد به احتياط عمل نمايد .
خلاصه احتياط نبايد سبب اختلال نظام شود .
هامش
( 1 ) - يحتمل ان يكون اشارة الى وجوب الاحتياط فى الامور المهمة لدى الشارع كالفروج و الدّماء و نحوهما لا انّه يحسن الاحتياط فيها بلا الزام به ، و عليه فترجيح بعض الاحتياطات على بعض واجب لازم لا انّه راجح مستحب .
و يحتمل ايضا ان يكون اشارة الى انّ الملتفت الى ذلك كما انّ من الرّاجح له ترجيح بعض الاحتياطات احتمالا أو محتملا فكذلك من الراجح له ترجيح موارد قيام الاصل على الاباحة على موارد قيام الامارة عليها ( و اللّه العالم ) عناية الاصول 4 / 121 .
( 2 ) - مانند مسئله طهارت و نجاست .