تخطي إلى المحتوى الرئيسي

إيضاح الكفاية (فارسى) — صفحة 299

مساهمون:

ص٢٩٩
فإنه تبارك و تعالى مدح نبيه بأنه يصدق المؤمنين ، و قرنه بتصديقه تعالى [ 1 ] . و فيه : أوّلا : إنه إنما مدحه بأنه أذن ، و هو سريع القطع ، لا الأخذ بقول الغير تعبدا [ 2 ] .
شرح
و آنها كه فرستاده خدا را آزار مىدهند عذابى دردناك دارند . شأن نزول آيه : براى آيه مذكور شأن‌نزولهايى ذكر شده است كه بىشباهت به يكديگر نيست از جمله اينكه گفته‌اند : اين آيه دربارهء گروهى از منافقان نازل شده است كه دور هم نشسته بودند و سخنان ناهنجار ، دربارهء پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مىگفتند ، يكى از آنان گفت : اين كار را نكنيد زيرا ، مىترسيم به گوش محمّد صلّى اللّه عليه و آله برسد و او به ما بد بگويد ( و مردم را بر ضدّ ما بشوراند ) يكى از آنان كه نامش « جلاس » بود گفت : مهم نيست ما هرچه بخواهيم مىگوئيم و اگر به گوش وى رسيد نزد وى مىرويم و انكار مىكنيم و او از ما مىپذيرد ، زيرا محمّد صلّى اللّه عليه و آله آدم خوش‌باور و دهن‌بينى است و هركس هرچه بگويد قبول مىكند در اين هنگام آيهء مذكور نازل شد .

كيفيّت استدلال

[ 1 ] - خداوند تصديق مؤمنين را از فضائل نبىّ اكرم شمرده است . تصديق مؤمنين را در رديف تصديق خود قرار داده و فرموده است يؤمن باللّه و يؤمن للمؤمنين پس معلوم مىشود تصديق مؤمنين مورد ستايش خداوند است و در مورد حجّيّت خبر واحد هم مسئله چنين است همان‌طور كه نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و آله مؤمنين را تصديق مىكرد ، اگر مخبر عادلى خبرى براى شما آورد او را تصديق كنيد .

اشكالات استدلال به آيهء اذن

[ 2 ] - اين استدلال داراى دو اشكال است .