پيشگفتار
بين مسلمانان هيچ گونه اختلافى نيست كه در قرآن كريم آياتى درباره متعه حج و ازدواج موقّت نازل شده است . خداوند درباره متعه حج مىفرمايند :
« . . . فَمَنْ تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ إِلَى الْحَجِّ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيامُ ثَلاثَةِ أَيَّامٍ فِي الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ إِذا رَجَعْتُمْ تِلْكَ عَشَرَةٌ كامِلَةٌ ذلِكَ لِمَنْ لَمْ يَكُنْ أَهْلُهُ حاضِرِي الْمَسْجِدِ الْحَرامِ . . . » ؛ « 1 »
. . . پس هر كس از اعمال عمره به حجّ پرداخت ، بايد آن چه از قربانى ميسّر است قربانى كند و آن كس كه قربانى نيافت بايد در هنگام حجّ ، سه روز ، روزه بدارد و چون برگشتيد هفت روز ديگر روزه بداريد ، اين ده روزِ تمام است . اين حجّ تمتّع براى كسى است كه اهل مسجد الحرام و شهر مكّه نباشد . . . .
هامش
( 1 ) . سوره بقره : آيه 196 .