اين اوصاف وضعيّتى نه مشابه ، بلكه به مراتب بدتر از ابوبكر دارند ، « 1 » اكنون يادآور آيهء مباركهء قرآن مجيد مىشويم كه چه زيبا فرموده است :
« أَفَمَن يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَن يُتَّبَعَ أَمْ مَن لَا يَهِدِّي إِلَّا أَن يُهْدَى فَمَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ » ؛ « 2 » پس آيا كسى كه به سوى حقّ و واقع هدايت مىكند سزاوارتر است به اين كه از او تبعيّت شود يا كسى كه هدايت نشده است مگر اين كه هدايتش كنند ؟ پس براى شما چه مىشود چگونه قضاوت مىكنيد ؟
اينك مناسب است كه در پايان اين بحث ، قضيهاى را از كتاب صحيح بخارى نقل كنيم كه هم به عدالت و هم به علم ارتباط دارد .
در زمان خلافت ابوبكر اموالى را از بحرين به مدينه آوردند ، جابر بن عبداللَّه انصارى كه در مجلس ابوبكر حضور داشت ، چنين اظهار كرد : قبل از اين كه رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله از دنيا بروند به من وعده فرمودند كه وقتى اموال بحرين برسد فلان مقدار از آن را به تو خواهم داد .
ابوبكر بدون اين كه از جابر شاهد مطالبه نمايد ، به صِرف اظهار
هامش
( 1 ) . ر . ك : الغدير : ج 6 ، 7 و 8
( 2 ) . سورهء يونس : آيهء 35