2 . جناب امّ سَلَمه همسر گرامى پيامبر صلى اللَّه عليه وآله .
اين حديث را طبرانى ، ابوبُشر دولابى ، خطيب بغدادى و ابن عساكر نقل كردهاند . « 1 » 3 . سعد بن ابى وَقّاص .
اين حديث را بزّار نقل كرده و هيثمى پس از نقل آن گويد : يكى از راويان آن ، سعد بن شعيب است . من او را نمىشناسم ؛ اما ديگر افراد اين سند مورد اطمينان هستند . « 2 » 4 . ابو سعيد خُدرى .
اين حديث را حافظ ابويعلى نقل كرده است . هيثمى پس از نقل آن در مجمع الزوائد مىگويد : اين حديث را ابويعلى نقل كرده و همهء راويان آن ثقه و مورد اطمينان هستند . « 3 » 5 . عايشه .
ابن قُتَيْبَه دينورى در الامامة والسياسه به نقل اين حديث از وى پرداخته است . « 4 »
هامش
( 1 ) . مجمع الزوائد : 7 / 235 ، 9 / 134 ، تاريخ بغداد : 14 / 322 ، ترجمه اميرالمؤمنين عليه السلام تاريخ مدينة دمشق : 20 / 261 ، 42 / 419 و 449
( 2 ) . مجمع الزوائد : 7 / 235 و 236
( 3 ) . همان : 7 / 234 و 335
( 4 ) . الامامة والسياسه : 1 / 98