ابن حزم مىگويد : ما در كتابها اين گونه يافتيم كه بزرگان از اصحاب اقرار و اعتراف كردهاند كه بسيارى از احكام و سنّت رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله به آنها نرسيده است . حديثى كه از ابوهريره در اين باره رسيده مشهور است كه مىگويد : « برادران مهاجر من در بازارها براى جلب مشترى دست روى دست مىزدند و برادران انصارى من نيز سرگرم نگهدارى از ثروتها و دارايىهاى خود بودند » ، در حالى كه نه بازار على عليه السلام را به خود مشغول كرده بود و نه به اموال و دارايىهايش فكر مىكرد ؛ بلكه او روز و شب فقط ملازم رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله بود .
1 . نگاهى به علم و دانش ابوبكر !
ابن حزم در جاى ديگر با اشاره به نياز ابوبكر در حكم شرعى به مغيرة بن شعبه مىگويد : ابوبكر از مقدار تعيين شدهء ارث براى مادربزرگ آگاهى نداشت و محمّد بن مسلمه و مغيرة بن شُعبه او را راهنمايى كردند .
همچنين همين ابوبكر نمىدانست كه كفن رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله چه مقدار بود تا اين كه از دخترش عايشه پرسيد [ ! ]
ابن حزم اندلسى موارد ديگرى را ذكر مىكند كه در همهء آنها بزرگان اصحاب به حكم شرعى جاهل بوده و به ديگران مراجعه مىكردند .