تأثيرگذارى بر ديگران در طى اين راه ، سهمى دارد .
پس تمام كسانى كه در اين مسيراند ، در واقع در مسير خدا هستند . راهى در مقابل اين راه نيست ، جز راه شيطان ؛ يعنى راه سومى وجود ندارد ، نمىشود به بازى گرفت و مقدارى از اين راه را گرفت و مقدارى از آن راه را ؛ چرا كه دو راه ، منفصل و از هم جدا هستند و راه سومى نيست كه جدا از اين دو راه ، يا مركب از اين دو راه باشد .
انسان يا ولايت خدا و اولياى او را دارد و يا ولايت شيطان و اولياى شيطان را . از اين دو راه خارج نيست .
راه شيطان
اولياى شيطان ، كفّار و منافقان هستند . قرآن مجيد مىفرمايد :
« إِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّياطينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ اللَّهِ » ؛ « 1 »
آنها ( گمراهان ) شياطين را به جاى خداوند ، اولياى خود برگزيدند .
در آيه ديگرى مىفرمايد :
« يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لاتَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصارى أَوْلِياءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ وَمَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ » ؛ « 2 »
اى كسانى كه ايمان آوردهايد ! يهود و نصارا را دوست و هم پيمانان خود قرار ندهيد ؛ چرا كه آنها هم پيمانان يكديگرند و هر كس از شما با آنها دوستى كند جزء آنها محسوب خواهد شد .
اگر انسان باايمان ، يهود و نصارا را اولياى خود قرار دهد از زمره اهل ايمان خارج مىشود و وارد زمره آنان مىگردد . نمىشود انسان بگويد : من در راه ايمان
هامش
( 1 ) . سوره اعراف ( 7 ) : آيه 30
( 2 ) . سوره مائده ( 5 ) : آيه 51