قَبْلِهِ مِنْ كِتابٍ وَلا تَخُطُّهُ بِيَمينِكَ إِذًا لَارْتابَ الْمُبْطِلُونَ * بَلْ هُوَ آياتٌ بَيِّناتٌ في صُدُورِ الَّذينَ أُوتُوا الْعِلْمَ » ؛ « 1 »
و همچنين ما كتاب ( قرآن ) را بر تو نازل كرديم ، پس كسانى كه پيش از اين ، كتاب آسمانى به آنها دادهايم به اين كتاب ( قرآن ) ايمان مىآورند و گروهى از اينها ( مشركان ) نيز به آن ايمان مىآورند و آيات ما را جز كافران انكار نمىكنند . تو پيش از نزول قرآن هرگز كتابى را نمىخواندى و با دست خود چيزى نمىنوشتى تا مبادا آن دشمنانى كه در فكر تكذيب تو و بر هم زدن دعوت تو هستند ايجاد شك و ترديد كنند ، ولى اين كتاب داراى آيات روشنى است كه در سينهء صاحبان علم قرار دارد .
طبق اين آيه ، آيات خدا « در سينه صاحبان علم » قرار داد .
مصاديق آيات الاهى
اكنون اين پرسش مطرح است كه مصاديق آيات اللَّه چه چيزهايى هستند ؟
الف . قرآن مجيد
به نظر مىرسد قرآن مجيد اعظم ، اهم و اكبر مصاديق آيات اللَّه است كه طبق اين آيهء مباركه جز أئمّه عليهم السلام احدى به حقايق و اسرار اين آيات واقف نيست . آن بزرگواران متشابهات قرآن را نيز مىدانند . آن جا كه مىفرمايد :
« مِنْهُ آياتٌ مُحْكَماتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتابِ وَأُخَرُ مُتَشابِهاتٌ فَأَمَّا الَّذينَ في قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ ما تَشابَهَ مِنْهُ ابْتِغاءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغاءَ تَأْويلِهِ وَما يَعْلَمُ تَأْويلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ » ؛ « 2 »
بخشى از آن ( قرآن ) داراى آيات محكم ( صريح و روشن ) است كه اساس اين
هامش
( 1 ) . سوره عنكبوت ( 29 ) : آيههاى 47 - 49
( 2 ) . سوره آل عمران ( 3 ) : آيه 7