اولاد ذريّه هستند كه هم از او متولّد شدهاند و هم بلافاصله نيستند .
پس « صغار » از جهت سنّى مطرح نيست . ممكن است نوه از پدرش بيشتر عمر كند ؛ امّا وقتى فاصله شد مىگويند : فلانى از ذريهء فلانى است . پس بين دو واژهء « ذرّيه » و « اولاد » از اين جهت هم تفاوت وجود دارد .
اولاد پيامبر خدا و آيهء مباهله
بنابرآن چه در معناى « ذريّه » و « اولاد » در لغت و عرف بيان شد ، ائمّه عليهم السلام ذريّه رسول اللَّه صلى اللَّه عليه وآله و اولاد آن حضرت هستند . اين موضوع از قرآن مجيد ، سنّت و استعمالات نيز به دست مىآيد . فراتر اين كه مىتوان گفت كه اطلاق اين دو عنوان بر آنان از حدّ و مرز لغت گذشته و اصطلاح شده است .
نخستين دليل بر اين معنا آيهء مباهله است ؛ آن جا كه خداوند متعال مىفرمايد :
« فَمَنْ حَاجَّكَ فيهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَأَبْناءَكُمْ وَنِساءَنا وَنِساءَكُمْ وَأَنْفُسَنا وَأَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبينَ » ؛ « 1 »
هر گاه بعد از علم و دانشى كه به تو رسيده ، كسانى دربارهء مسيح با تو محاجّه كنند و به ستيز برخيزند . بگو : بياييد ما فرزندان خود را فرا خوانيم و شما نيز فرزندان خود را ؛ ما زنان خويش را دعوت كنيم شما نيز زنان خود را ؛ ما نفوس خود و شما نيز نفوس خود را بخوانيد ؛ آن گاه مباهله كنيم و لعنت خدا را بر دروغگويان قرار دهيم .
واژهء « أبناءنا » در اين آيه براى حسنين عليهما السلام آمده است . پيامبر اكرم اين آيه را به طور عملى تفسير كردند ؛ يعنى چون در آيهء مباركه به آوردن « أنفسنا » مأمور شدند امير مؤمنان على عليه السلام را آوردند و اين تفسير « أنفسنا » شد . و در امتثال امر به آوردن « نساءنا » پيامبر صلى اللَّه عليه وآله حضرت صدّيقه طاهره عليها السلام را آوردند و « نساءنا » تفسير شد و در اطاعت امر به آوردن « أبناءنا » حسنين عليهما السلام را آوردند .
هامش
( 1 ) . سورهء آل عمران ( 3 ) : آيهء 61 .