المسند ثقات » . « 1 »
ابن عساكر به چند طريق اين حديث را نقل كرده است كه بىترديد برخى از اسانيد او و ديگر محدّثان صحيح و معتبر هستند . « 2 » بنابراين معلوم مىشود كه امامان هدايتگر پس از پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله على و فرزندان پيشواى آن حضرت هستند . و كسانى كه پس از پيامبر خدا هدايت شدند و راه آن حضرت را ادامه دادند ، شيعيان اهل بيت عليهم السلام هستند .
وقتى راه هدايت فقط راه ائمّه اهل بيت است ؛ پس ائمّه ديگر - دانسته يا ندانسته - ائمّهء ضلال و گمراهى خواهند بود . اين موضوع روشن و بديهى است .
متأسّفانه امروزه افرادى در دانشگاهها ميان جوانان شبهه مىافكنند كه چگونه مىشود همهء مردم گمراه باشند و فقط ما ، اهل بهشت باشيم ؟
در پاسخ اين شبهه بايد گفت : مگر نه اين است كه همه ارباب اديان و غير آنان گمراهند و اهل دوزخ جز اهل اسلام ؟ ! پس همهء يهوديان ، مسيحيان ، مجوسيان ، مشركان و ملحدان در طول تاريخ اهل دوزخند . با پيوند حديث افتراق به اين آيهء مباركه و مراجعه به رواياتى كه از طريق اهل تسنّن در اين باره نقل شده است ، اين نتيجه به دست مىآيد كه در بين اهل اسلام نيز فقط فرقهء شيعه دوازده امامى اهل نجات هستند و اين يك موضوع بديهى است ، مگر اين كه - نعوذ باللَّه - گفته شود : قرآن در اين جا مبالغه دارد و همهء اين احاديث دروغند .
سخن ما ، همواره بر كتاب و سنّت مستند و مبتنى است و در مصادر اهل تسنّن نيز
هامش
( 1 ) . « قوله تعالى : « إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ » عن على رضي اللَّه عنه في قوله : « إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَلِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ » قال : رسول اللَّه : المنذر والهادي رجل من بني هاشم . رواه عبداللَّه بن أحمد والطبراني في الصغير والأوسط ورجال المسند ثقات . » ( مجمع الزوائد : 7 / 41 ) .
( 2 ) . ر . ك : تاريخ مدينة دمشق : 42 / 358 و 359 .