از خلقت انبياء بوده است چنان كه در آينده به تفصيل خواهد آمد . در آغاز به خود حضرت آدم عليه السلام خطاب مىرسد :
هؤلاء خمسة من ولدك ، لولاهم ما خلقتك ، ولا خلقت الجنّة ولا النار ولا العرش ولا الكرسي ولا السماء ولا الأرض ولا الملائكة ولا الجنّ ولا الإنس . . . فإذا كان لك إلي حاجة فبهؤلاء توسّل ؛ « 1 »
اينان پنج تن از فرزندان تو هستند . اگر آنان نبودند ، نه تو را ، نه بهشت ، عرش ، كرسى ، زمين و آسمان و فرشتگان و جن و انس را مىآفريدم . پس هر گاه حاجتى داشتى به اينان توسل كن !
آرى ، اصل وجود انبيا ، بعثت و نبوّت آنان به بركت اهل بيت عليهم السلام بوده است . در اين زمينه رواياتى در كتب نقل شده است . خداوند متعال در آيهء مباركه مىفرمايد :
« فَتَلَقَّى ءَادَمُ مِن رَّبِّهِ كلِمَاتٍ فَتَاب عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّاب الرَّحِيمُ » ؛ « 2 »
سپس آدم از پروردگارش كلماتى را دريافت و ( پس از توبه به وسيله آن كلمات ) خداوند توبه او را پذيرفت ؛ همانا خداوند توبهپذير مهربان است .
ذيل اين آيهء مباركه كتابهاى شيعه و سنّى را بايد ديد . البته اين معنا چگونه مىشود و چگونه آن را مىتوان درك كرد ، اندكى انديشه و تأمّل نياز دارد و هر كسى به اندازهء ظرفيّت خود بايد اين مطلب را دريابد ، و گرنه بيش از ظرفيّت از كسى خواسته نشده است .
بوصيرى دانشمند اديب سنّى در قرن هفتم ، به بيمارى فلج مبتلا مىشود .
قصيدهاى در مدح پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله سروده و به آن حضرت متوسّل مىگردد .
هامش
( 1 ) . فرائد السمطين : 1 / 36 ، حديث 1 .
( 2 ) . سورهء بقره ( 2 ) : آيهء 37 .