شايد تعبير به « فى كتاب اللَّه » مانند اين سخن ما باشد كه مىگوييم : ( در واقع ) يعنى بر خلاف / 108 آرزوهاى شما كه قيامت نمىآيد يا فاصله ميان شما و قيامت فاصلهاى بس دراز است ، اين خواست شما تحقق پيدا نكرد بلكه آنچه خدا خواست و در كتاب خود آورده و همان ملاك و معيار حق است ، وقوع يافت نه هوسها و آرزوها و خواستهاى نفسانى شما .
چيزى كه انسان بايد نيكو دريابد اين است كه جهانى كه محيط بر اوست از هوا و هوس او پيروى نمىكند و بر حسب احلام و آرزوهاى او گام بر نمىدارد .
بلكه هر چه مىكند بر حسب فرمان خداوند است .
« فَهذا يَوْمُ الْبَعْثِ
- اين روز قيامت است . » روزى كه آن را انكار مىكرديد ولى انكارش به سود شما نبود . آرى انكار شما يك نتيجه داد آن هم غافل شدن شما از تهيهء زاد و توشهء آخرت .
« وَ لكِنَّكُمْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ
- و شما نمىدانستيد » .
از اين دو آيه چنين حاصل مىشود كه كافر زمان را نمىشناسد و به پايان كار اعتقاد ندارد و به وقت خود كه به سوى اين نهايت دردناك سوقش مىدهد احترام نمىگذارد . ولى مؤمن حقيقت زمان را مىشناسد و مىداند كه فرصتش اندك است گذشت زمان را حس مىكند و براى طى راه دراز آخرت زاد و توشهء خود را بر مىدارد .
آرى در آن روز « نه مال سود مىدهد و نه فرزندان . مگر كسى كه با دل پاك و سليم آيد » .
بلى ، منطق مؤمن نسبت به زمان را امام سجاد على بن الحسين ( ع ) چه خوب بيان مىفرمايد :
« بر خود مىگريم به سبب عمرى كه از دست دادهام و آرزوهايى كه عمرم را انباشته بود . اكنون در مكان مأيوسان جاى گرفتهام » .
/ 109 « چرا نگريم و حال آن كه نمىدانم سرنوشت من چه خواهد بود و مىبينم كه نفس من مرا فريب مىدهد و من صداى بالهاى مرگ را بر فراز سرم احساس