تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 87

مساهمون:

ص٨٧
مىكند و آرزوى دراز آخرت را از يادتان مىبرد » . « 39 » «
كَذلِكَ كانُوا يُؤْفَكُونَ
- آرى اين چنين از حق منحرف مىشوند . » / 107 از حق دورى مىگردانند و مىپندارند جزاى اعمالشان دور است و يا هرگز روز باز خواست نخواهد آمد . سؤال اين است : چه چيز آنها را از حق منحرف مىكند ؟ جواب اين است كه : يا شيطان يا جامعهء فاسد و يا هواى نفس . در نتيجه عامل ضلالت هر چه باشد آنها نمىتوانند با آرزوها و خواستهاى شيرين خود واقع را دگرگون سازند . روز كيفر خواهد آمد و آنها خواهند پرسيد چه مدت در گور درنگ كرده بوديم ؟ پس انسان بايد همواره به درگاه پروردگار خود بنالد كه خداوندا آخرت را از ياد من مبر . آرزويم به حسن عمل كوتاه كن . [ 56 ] اما مؤمنان به آخرت يقين دارند و از روز حساب بيمناكند و در تلاش و كوشش‌اند كه خود را از عذاب پروردگارشان در امان نگاه دارند . پس هرگز قيامت آنان را غافلگير نخواهد كرد و چون مسافرى كه مىداند در فلان روز سفر مىكند زاد و توشهء راه را فراهم مىآورند . «
وَ قالَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَ الْإِيمانَ
- آنان كه علم و ايمان داده شده‌اند گويند . » شايد علم ، علم به قيامت باشد به دليل آخر آيه كه گويد « اين روز قيامت است و شما نمىدانسته‌ايد » . اما ايمان تصديق به چيزى است كه علم بدان رسيده است يا سخن راست و عمل صالح . «
لَقَدْ لَبِثْتُمْ فِي كِتابِ اللَّهِ إِلى يَوْمِ الْبَعْثِ
- شما بر وفق كتاب خدا تا روز قيامت در گور آرميده‌ايد . » مهم نيست كه چه مدت آرميده‌ايد ، كم يا زياد . مهم اين است كه آنچه را كه از آن مىترسيديد با آن رو به رو شده‌ايد .
هامش
( 39 ) - نهج البلاغه ، خطبهء 42 ، ص 83 .