پروردگارش به كار برد . اما اگر غنى راه انكار پيمايد و با امر نبوت و دين به مجادله برخيزد جزايى جز آتش عذاب ندارد .
/ 483 «
وَ الَّذِينَ يَسْعَوْنَ فِي آياتِنا
- آنان كه به آيات ما مىتازند . » مراد قرآن است و هر چه به آن پيوسته است از حقايق معنوى و مادى چون دستگاههاى رهبرى و نشانههاى طبيعى ، «
مُعاجِزِينَ
- و مىپندارند كه از ما مىگريزند . » يا بگوييم مىپندارند كه از بيان حقايق عاجز است ، در حالى كه آنان در پيرامون آن شبهات مىپراكنند يا آن را به خلاف واقع تفسير مىكنند ، «
أُولئِكَ فِي الْعَذابِ مُحْضَرُونَ
- طعمهء عذابند . » خواه بخواهند و يا نخواهند .
اين آيهء كريمه متضمن دو معنى است .
اول : معاندى كه تصميم گرفته كه به خدا كافر شود و در تحريف آيات او سعى نمايد يا در تأويل دلالتهاى آن بكوشد . چنين كسى اگر قرآن بخواند يا از حقايق قرآنى تفحص كند براى آن نيست كه به آن ايمان آورد ، بلكه براى آن است كه آنها را رد كند يا با آنها به معارضه برخيزد .
دوم : شخص منحرف از همهء نيروها در جهت اهداف غير مشروع خود بهره مىجويد . مثلا از مال كه هدف آن اصلاح نظام اجتماعى و به حركت درآوردن نيروهاى اقتصادى است به عنوان وسيلهاى براى نابودى اجتماع و فاسد كردن اقتصاد جامعه استفاده مىكند يا مثلا قدرت اجتماعى را كه مىشود آن را براى اقامه عدل و بناى يك زندگى شرافتمندانه استفاده كرد در راه فساد زمين و هلاكت مردم و اقتصاد كشور به كار مىبرد : « چون از نزد تو باز گردد در زمين فساد كند و كشتزارها و دامها را نابود سازد و خدا فساد را دوست ندارد » . « 17 » / 484 بنا بر اين آياتى را هم كه وسيلهء هدايت است محور معارضه و جدل بيهوده و
هامش
( 17 ) - بقره / 205 .