شود . در آيه آن جاهايى را كه مردم سبا زندگى مىكردند « مساكن » گفته ، نه « بيوت » ، زيرا مسكن جايى است كه انسان در آن جا با اعتماد و اطمينان كامل مكان مىگيرد و حال آن كه بيت جايى است كه كسى در آن جا شبى را به روز مىآورد . ممكن است مضطرب و محزون هم باشد .
خداى تعالى از دو باغ در دو طرف آنها حكايت مىكند و اين اشارت است به وضع جغرافيايى آن جا . از اين تعبير فهميده مىشود كه در آن جا نهرى جارى بوده بلاد را به دو بخش تقسيم مىكرده . شايد اين نهر به آن سدّ مىپيوسته . تا هنگامى كه سد پر شود باغهاى دو طرف را آبيارى كند .
مردم سبا از بركات زمين استفاده مىكردهاند و مىدانستهاند كه هر چه دارند از سوى خداست ولى شكر خداى تعالى به جاى نمىآوردند .
«
كُلُوا مِنْ رِزْقِ رَبِّكُمْ وَ اشْكُرُوا لَهُ
- از آنچه پروردگارتان به شما روزى داده بخوريد و شكر او به جاى آوريد . » خداى تعالى خاندان داود را به شكرگزارى دعوت كرد . چون پذيرفتند و به جاى آوردند تمدنشان بر جاى ماند و رشد كرد تا آن گاه كه سليمان به مرگ طبيعى درگذشت . ولى اينان شكر نكردند و نابود شدند .
جامعه هنگامى كه شكرگزارى خدا مسير مستقيم و كلى او باشد يا از بندگان خدا براى نزديكى به خدا سپاس گويد جامعهاى فاضل و نيكو خواهد شد و به تعبير قرآن :
« بَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ
- شهرى خوش و پاكيزه » .
زيرا با حق در حركت است . گناهان و خطاهاى فرعى و جانبى كه گاهگاه از اين فرد يا آن فرد سر مىزند ، / 447 سبب از بين رفتن جامعه و تمدن نمىشود .
خداى تعالى آنها را اصلاح مىكند و گناهكاران را مىآمرزد .
«
وَ رَبٌّ غَفُورٌ
- و پروردگارى آمرزنده . » [ 16 ] اين دعوت الهى بود ، آنها را و همه نسلهايى را كه پى در پى بعد از آنها آمدهاند ولى آنها اين دعوت را رد كردند .